Konstrukcja ta powstała w roku 1924 w biurze projektowym firmy Rheinmetall w Düsseldorfie, której konstruktorem był Louis Stange. Ze względu na ograniczenia traktatu Wersalskiego całą produkcję przeniesiono do szwajcarskiej fabryki Solothurn.
Pistolet maszynowy działał na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Strzelano z zamka otwartego. Zamek broni był połączony sprężyną powrotną z żerdzią, która pracuje w rurce ulokowanej w kolbie drewnianej, tam też znajdowała się sprężyna powrotna.
Mechanizm spustowy pozwalał prowadzić ogień pojedynczy jak i ciągły (przełącznik znajdował się po lewej stronie łoża). Łoże broni było drewniane jednoczęściowe.

Pod koniec lat 20. zawarto porozumienie pomiędzy firmami szwajcarskimi oraz austriackimi i od roku 1930 zaczęto produkcję pistoletów maszynowych w Austrii.
Produkcji zaprzestano w roku 1940, kiedy na wyposażenie wzeszła konstrukcja mp40.

Początkowo broń ta była w Austrii wykorzystywana przez żandarmerię i policję, a następnie w połowie lat 30. znalazła się na wyposażeniu wojsk. Po aneksji ten PM znalazł się na wyposażeniu Wehrmachtu, trafił głównie do formacji Luftwaffe.

W 1939 roku wprowadzono istotne zmiany konstrukcyjne, między innymi zlikwidowano mocowanie do bagnetu oraz wprowadzono standartowy kaliber 9-19mm.

Dane taktyczno-techniczne:
Kaliber: 9mm x19 (pierwotnie 9mm x 25)
Długość całkowita: 808 mm
Masa: 4,2 kg
Długość lufy: 210 mm
Liczba bruzd: 6 prawoskrętnych
Magazynek: pudełkowy na 32 naboje
Prędkość początkowa pocisku: 414 m/s
Celownik Krzywkowy 50 -500 m